Fraktal

Dlaczego FRACTALIFE? Bo podobno Wszechświat ma budowę fraktalną, a skoro Wszechświat, to również Przestrzeń i Świadomość, drzewo i kwiat, liść i ja… Niezliczone kosmosy pulsują rozpiętymi na siatkach świadomości wielowymiarowymi fraktalami, które nieustannie namnażają się według określonych wzorów, podczas gdy ich niższe poziomy zanikają. Podstawowe jednostki informacyjne i budulcowe Wszechświata – algorytmy – tworzą połączenia o różnym poziomie złożoności (algorytmy pierwszego, drugiego i trzeciego rzędu), a te z kolei składają się na poszczególne poziomy fraktalne (tak ujmuje rzecz hiperfizyka). W metaforę fraktala wpisana jest więc dynamika, ruch. Jednostki informacyjne nieustannie mieszają się i łączą, dokonując przeskoków na kolejne warstwy fraktali. Algorytmy trzeciej generacji na poprzedniej warstwie stają się algorytmami pierwszej generacji warstwy kolejnej, która startuje z wyższego poziomu niż poprzednia. Poziomy fraktalne rozrastają się w różnych kierunkach, wypełniając określone fragmenty przestrzeni i zazębiając się z innymi. Dynamika fraktali pozwala opisać takie zjawiska i struktury jak ciało, umysł, świadomość, poziomy rozwoju cywilizacyjnego i społecznego człowieka. Np. wewnątrz umysłu jest wiele poziomów fraktala, które mają swoje kolejne poziomy (informacje zlewają się, tworzą się różne generacje algorytmów) – to jakby mikroświaty zamknięte jedne w drugich, a każdy z nich żyje częściowo własnym życiem. Lecz owe części są odzwierciedleniem całościowego wzorca według którego tka się gobelin rzeczywistości. Przeniknięci metaforą fraktala, rozpięci na siatkach Wszechświata istniejemy również i my, ludzie. Ewolucja naszych umysłów, rozbudowywanie poziomów świadomości, rozwój, zostawianie za sobą tego, co przebrzmiałe i bezużyteczne, wyczuwanie nowych potencjałów, przeskoki ku treściom wyższego rzędu – po prostu FRACTALIFE!